روحم داره تحلیل میره و نمیدونم چجوری باید جلوشو بگیرم ,ی روز تقریبا اندکی توی آرامشه ی روز هم توی افسرده ترین حالت خودشه و بیشتر از این که به خاطر افسردگی تحلیل بره از این نوسان بین حد بالا و حد پایین داره شکسته میشه ,کم کم دیگه داره تلقین میشه بهم که درست شدنی نیست ,خودمم نمی دونم چمه ,روزای بدون لذت داره پشت سرهم می گذره ,دانشکده خونه دانشکده خونه و درس هایی که داره حالم از خوندنشون به هم می خوره امروز هم یکی از اون درسها رو امتحان دادم , مزخرفترین امتحان که فقط بازی وقته هر کی بیشتر بنویسه تو

روز اول فروردین روزی هم چون روزهای دیگر چه 29اسفند چه 10آبان چه 31تیر و هزاران چه های دیگر نه بیشتر اما ریشه ای عمیق در ذهن انسان ها داردکه آن را مبدل کرده به روزی خاص ,روز از نوشروع کردن ,روز به فراموشی سپردن دیروز ودیروزها ,روز مبدا ,برای عده ای روز شروع خوبتر بودن , برای عده ای روز شروع اندیشه و اعتقادی جدید و برای اندک افرادی مثل خود من روز شروع پایان یک احساس - حرف های زیادی پشت این جمله نهفته است شاید برداشتی که میتوان کرد این است که من خود می دانم پایان دادن به این احساس کاریست سخت و شاید